Zarysowują się dwa podejścia w zakresie ukrytych zysków. Pierwsze to te, w którym katalog czynności określony wykazany w przepisach należy stosować „bezrefleksyjnie”. Drugi, zgodnie z którym konieczne jest każdorazowe analizowanie, czy czynność jest wykonana w związku „z prawem do udziału w zysku”.
Podsumowanie
Wpis omawia wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach dotyczący ukrytych zysków w estońskim CIT. Sprawa dotyczyła pożyczki udzielonej przez spółkę opodatkowaną estońskim CIT podmiotowi powiązanemu.
Zgodnie z Przewodnikiem do Ryczałtu od dochodów spółek z 23 grudnia 2021 r. ukryte zyski to wszelkie świadczenia spółki:
- wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk
- o charakterze pieniężnym, niepieniężnym, odpłatnym, nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym,
- bezpośrednio lub pośrednio na rzecz wspólnika lub podmiotu powiązanego bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym wspólnikiem,
- szczególna (nowa) kategoria dochodu do opodatkowania w ramach ryczałtu.
Przepis art. 28m ust. 3 u.p.d.o.p. wskazuje, że za ukryty zysk uznaje się każde świadczenie, którego beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest wspólnik lub inny podmiot powiązany.
Świadczenie ma być wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, innym niż podzielony zysk.
Kluczowym elementem podejścia Sądu w niedawnym wyroku jest podkreślenie konieczności analizowania, czy dane świadczenie jest wykonane "w związku z prawem do udziału w zysku", co wynika z wstępnego zdania art. 28m ust. 3 u.p.d.o.p.18
Sąd argumentował, że samo wymienienie danego świadczenia (np. pożyczki) w otwartym katalogu ukrytych zysków nie oznacza automatycznie jego opodatkowania. Należy dodatkowo zbadać, czy to świadczenie ma związek z prawem do udziału w zysku, czy też ma inne uzasadnienie biznesowe
„Jednakże zdaniem Sądu, ocena czy określone świadczenie spełni warunki do uznania go za dochód z tytułu ukrytego zysku, powinna zostać dodatkowo przeprowadzona w oparciu o przesłanki wynikające ze zdania wstępnego art. 28m ust. 3 u.p.d.o.p. Jak z niego wynika dochód z tytułu ukrytego zysku nie obejmuje świadczeń, które nie są "wykonane w związku z prawem do udziału w zysku".
Sąd podkreślił, że aby świadczenie uznane było za ukryty zysk, powinno być związane z wywieraniem wpływu na działanie i decyzje spółki będącej podatnikiem ryczałtu i bezpośrednio lub pośrednio wynikać z uzgodnień między podmiotami powiązanymi, niezależnie od ich formy. Świadczenie wykonane z podmiotem powiązanym, które nie stanowi podstawy do obliczenia dochodu z tytułu ukrytego zysku, powinno pozostawać poza jakąkolwiek polityką prowadzoną wewnątrz grupy kapitałowej i może dotyczyć transakcji zakupu i sprzedaży w ramach podstawowej działalności
Implikacje tego wyroku mogą być znaczące dla przedsiębiorców korzystających z estońskiego CIT, zwłaszcza w zakresie transakcji z podmiotami powiązanymi. Wyrok ten może stanowić argument w sporach z organami podatkowymi, które zbyt szeroko interpretują pojęcie ukrytych zysków, nie uwzględniając ekonomicznego uzasadnienia transakcji.
Należy jednak pamiętać, że wyrok ten jest nieprawomocny i organy podatkowe mogą wnieść od niego skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Niemniej jednak, stanowi on istotny głos w dyskusji na temat zakresu opodatkowania ukrytych zysków w estońskim CIT.